De hilarische jumpsuit, de jurk in maat 42 en het onuitspreekbare avondeten

4 Feb

Woensdag zijn twee vriendinnen en ik in de trein gestapt naar Utrecht voor een dagje shoppen. Of ja, zij stapten in Eindhoven in de trein en ik kwam daar in Den Bosch bij. Eenmaal aangekomen zette vriendin K. meteen koers naar de Starbucks. Ah, koffie. De dames namen koffie, ik als niet-echt-een-koffieliefhebber genoot van een flinke hoeveelheid warme chocolademelk met slagroom. Dat is nog eens een goed begin van mijn dag. Al gauw waren we Hoog-Catharijne uit en vervolgens belandden we in bijzonder veel verschillende winkels die we allemaal eens goed bekeken hebben. Bij de H&M pasten vriendin K. en ik een jumpsuit. Vriendin A. begon daar niet aan, die had achteraf natuurlijk gelijk want het stond voor geen meter. Het waren erg hilarische pyjama’s, laat ik het zo zeggen. Speciaal voor jullie heb ik natuurlijk wel een foto gemaakt, zodat jullie je niet stom hoeven te voelen als zo’n ding niet staat: het kan altijd erger. Kijk maar.

De jumpsuit. Hopeloos.

Bovenaan leek hij nog wel redelijk te zitten, maar hoe verder je naar beneden kijkt, hoe erger het wordt. De taille zat niet helemaal op de goede plaats, hij legde een verschrikkelijk pyjama-achtig accent op mijn kont en om het nog net wat erger te maken was hij écht te kort. Niet zo’n succes dus! Excuses voor de slechte kwaliteit van de foto, mijn telefoon is er niet zo goed in. Aan de andere kant, met een betere foto was de ramp nog duidelijker geweest dus misschien is het maar goed dat hij een beetje onscherp is… Hoe dan ook, de jumpsuit mochten ze houden.

Gelukkig had de dag nog betere dingen voor ons in petto. De lunch bij de McDonald’s smaakte erg goed, mede dankzij de vers gebakken friet en verse burgers (die Wintertime Cheese&Bacon-burger was best lekker!) en even zitten kwam ons ook wel goed uit. Na de lunch en een toiletbezoekje waar we nog voor moesten betalen ook (echt, waarom? We hadden toch al eten gekocht? Ik vind het maar flauw hoor.), vervolgden we onze shopdag met nog wat succesjes bij Dille & Kamille, de WE en uiteindelijk de V&D, waar ik besloot dat andere hmm-zou-dat-staan?-item te passen: een maxi-jurk. Er hing een simpele zwarte bij de sale van Jane Norman, die was maar elf euro. Nou ja, voor dat bedrag durf ik het wel aan, dacht ik zo. Ik nam maat 36 en maat 38 mee – je weet maar nooit – en dat was maar goed ook. De 36 was echt te klein: alle aanwezige beetjes vet waren duidelijk te zien en je kon zo met je vinger in mijn navel prikken, die was makkelijk te vinden. De 38. Een stuk beter, het begon al best ergens op te lijken: hij zat een stuk relaxter en het was eigenlijk best leuk. Toch wilde ik graag nog een maatje groter proberen om te zien of dat nog wat mooier zou vallen – aan de bovenkant zat hij nog strak zat dus iets groter kon vast geen kwaad. Vriendin A. was al klaar met passen en ging op zoek naar diezelfde jurk in maat 40, om terug te komen met de mededeling dat die er niet meer was ‘maar er hing nog wel een 42’. Of ik die wilde passen? Ach, waarom ook niet. Die bleek ineens fantastisch veel meer te doen voor mijn figuur en dus ben ik met mijn normale maatje 36-38 nu de trotse bezitter van een jurk in maat 42.

Daar wil ik trouwens nog wel wat over kwijt. Het klinkt misschien heel rot als je “eigen”, kleinere maat niet mooi blijkt te staan omdat je gewoon hier en daar wat vetjes blijkt te hebben. Er is echt niks mis met een grotere maat hoor! Je kunt beter een of twee maten groter zitten en dan iets kopen wat mooi staat, dan krampachtig vasthouden aan die ene kleinere maat en thuiskomen als gestopte worst. Vetrollen in jurkjes zijn niet charmant en een muffin top over de rand van je spijkerbroek is nog veel erger. Koop alsjeblieft iets in de maat die bij je figuur past en ben er trots op. Voel je je rot bij dat getal wat ineens hoger is dan eerst, knip dan gewoon het labeltje eruit. Dat scheelt al. Mocht het je blijven overkomen dat je eigen, kleinere maat niet past, dan is het misschien tijd om even kritisch naar jezelf te kijken (liefst in gezelschap van een vriendin die eerlijk tegen je durft te zijn) of op de weegschaal te gaan staan. Voel je je er eigenlijk wel okee bij, dan hoef je je natuurlijk niet druk te maken! Ik kan zelf eerlijke vriendinnen altijd heel erg waarderen. Ik vroeg donderdag aan vriendin K. of een shirtje in een bepaalde kleur me stond. Ze draaide haar hoofd om, keek misschien een halve seconde en zei ‘nee’. Kijk, daar heb je wat aan. Je hebt er veel meer aan als iemand gewoon eerlijk tegen je is. Dan weet je tenminste zeker dat je niet voor paal loopt in kleding die je eigenlijk niet staat.

Goed, ik dwaal hopeloos af. Utrecht dus. Omdat aan alle leuke dingen een eind komt, kwamen we op een gegeven moment weer op het station terecht en dus ook in de trein terug naar huis. Vriendin A. ging trainen, vriendin K. kwam gezellig bij mij eten. Ik had nog een recept liggen dat ik graag wilde uitproberen. Soutzoukakia. Wat? Soe-tzoe-ka-ki-a. Grieks. Ah, Grieks! Als ik ergens van hou, dan is het wel Grieks. Ook dit recept bleek bijzonder geslaagd! We maken nooit meer iets met gehakt zonder er rode wijn in te doen, wat ontzettend lekker zeg! Ondanks dat de pan erg vol zat, kregen we hem bijna helemaal leeg en is dit recept meteen toegevoegd aan mijn lijstje van favorieten. Soutzoukakia is een kruising tussen een langwerpige worst en een hamburger, gemaakt van gehakt. Dan moest daar nog de tomatensaus met kaneel (geloof het of niet, het is heerlijk!) bij, wat het geheel tot Soutzoukakia Smyrneika maakt. Onze eigen toevoeging bestond uit een berg groenten door de saus (courgette, champignons en rode paprika) omdat we geen zin hadden om er ook nog eens sperziebonen bij te koken, dan werd het wel erg veel afwas. We aten er rijst bij en oh, wat was het lekker. Ben je benieuwd geworden, dan kun je hier het recept vinden. Echt, maak het een keer, je wordt er gelukkig van!

Foto’s van mijn geshopte items komen ergens volgende week!

—-

Sorry voor het gebrek aan updates afgelopen week! Ik heb naast mijn blog ook nog een leven (ja, echt waar) en dat nam deze week aardig wat tijd in beslag…

Advertenties

3 Reacties to “De hilarische jumpsuit, de jurk in maat 42 en het onuitspreekbare avondeten”

  1. Danielle 4 februari 2011 bij 13:53 #

    Klinkt super lekker, dat recept! Water loopt me nu al in de mond, of zou dat komen omdat ik honger heb…

  2. Kelly 4 februari 2011 bij 14:53 #

    Vriendin K. klinkt wel heel geheimzinnig hahaha. Ik moet zeggen, op die foto vind ik die jumpsuit nog dramatischer staan hahahaha!

    • Lins 4 februari 2011 bij 15:01 #

      Zeker geheimzinnig, maar omdat jullie misschien niet zo’n zin hadden om met naam en al op internet te staan, deed ik het maar even zo 😉 De foto is dramatisch, maar het stond toch ook gewoon verschrikkelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: