De Primark: shopping heaven of hel op aarde?

17 Dec

Sinds de Primark in 2008 de eerste vestiging opende in Nederland, in Rotterdam om precies te zijn, is de winkel ontzettend populair. De goedkope kleding, schoenen en accessoires zijn vooral voor veel meisjes en vrouwen een echte uitkomst: zo kun je vaak nieuwe, leuke kleding kopen zonder dat het veel kost. Een dagje naar Rotterdam verandert al gauw in een ochtend naar de Primark en de rest van de stad moet het met de middag doen. Een echt uitstapje voor groepen vriendinnen: vanuit heel het land plannen ze shoptripjes met als hoofdbestemming de Primark. De gemiddelde vrouw vindt het geweldig om erheen te gaan, het gemiddelde vriendje krijgt al hoofdpijn als hij eraan denkt… Waarom toch?

Ten eerste: de drukte. Om een beetje rustig te kunnen winkelen, zal je doordeweeks moeten gaan. Voor veel studenten is dat geen probleem, maar als je werkt, zal je daar vrij voor moeten nemen. Als je in het weekend gaat, teken je je eigen doodvonnis: dood door graaiende vrouwen in een overvolle winkel. Al is dit niet alleen in de Primark het probleem. Mijn vriend ging afgelopen week naar het Kruidvat op de Westermarkt in Tilburg, waar de brandweer voor de deur stond om het aantal mensen in de winkel te reguleren: pas als er iemand naar buiten kwam, mocht er een ander naar binnen. Het was zo druk dat er ingegrepen moest worden: ‘Voor uw eigen veiligheid, meneer’. Maar goed, terug naar de Primark.

Ten tweede: de drukte. Heb je eindelijk die vrije dag, vraagt ze ook nog eens van je dat je onmenselijk vroeg opstaat ‘want we moeten er wel zijn als de Primark open gaat!’. Sta je op een normale tijd op, dan kom je twee uur later binnen, wat tot gevolg heeft dat je vriendin of vrouw een rotdag heeft: dan zijn alle leuke schoenen, tassen en kleren in haar maat natuurlijk allang weg. Zoveel maatjes 36 en 38 blijken er niet in de rekken te hangen en die schoenen in haar maat blijken altijd erg gewild te zijn onder de vroege vogels. En dus moet je als welwillend en lief vriendje goddeloos vroeg je bed uit om maar om negen uur ’s morgens (negen uur!) daar voor de deur te staan.

Ten derde: de drukte. Je hebt een dag vrij, je wekker is gezet en om negen uur stipt sta je voor de deuren van de Primark. De ogen van je vriendin beginnen te stralen, ze pakt iets bij de deur wat een soort gigantische boodschappentas blijkt te zijn en ze gaat he-le-maal los. Alles wat ook maar een beetje leuk lijkt, gaat erin. Een uur later heeft ze de hele benedenverdieping gehad en al het leuks uit de rekken meegegraaid. Nog even alles passen en dan is het klaar. Dit blijkt echter zo makkelijk nog niet: in de winkel is een heuse rij ontstaan voor de pashokjes. Zuchtend sluit je aan met de inmiddels loodzware boodschappentas, en het enige wat zij zegt is ‘Schat, blijf jij hier even staan, dan ga ik even kijken of daar nog een leuk kettinkje hangt!’

Deze foto maakte ik toen ik op een dinsdagochtend in juni in de Primark was. Ik was gelukkig klaar en ging afrekenen, maar dit was toen de rij voor de paskamers. Tijdstip: half 11 's ochtends.

Daar ben je mooi mee. Je legt je er maar bij neer en het komende half uur gaat je telefoon voor drie kwart leeg aan alle spelletjes en internetpagina’s die je bezig moeten houden. Eindelijk is ze aan de beurt en dan blijkt dat je maximaal acht stuks mee mag nemen in de paskamer. Nou ja, ze kiest de acht uit die ze écht moet passen en verdwijnt op zoek naar een vrij hokje. Je wil achter haar aanlopen, maar krijgt al gauw te horen dat dat niet mag – ‘alleen voor dames meneer, u mag hier niet in’. Je moet het er maar voor over hebben.

Als je dat allemaal hebt overleefd en denkt dat je eindelijk naar buiten mag, blijkt dat er nog een bovenverdieping is: ‘daar hebben ze ook mannenkleding schat! Voor jou!’, en zuchtend loop je richting de roltrap. Als je er boven weer af stapt, zie je maar één ding: tassen. En daarna komen de schoenen, die natuurlijk allemaal gepast moeten worden. Gelukkig neemt ze nog een paar hakken mee, dan heb jij tenminste ook nog wat om naar te kijken! Dan volgt de mannenafdeling, waarvoor je weinig goeds voorspelt. Maar hé, kijk daar eens, ook voor jou zijn er schoenen onder de tien euro, en ze zijn nog best vet. En allemaal pyjamabroeken en boxers met superhelden en tekenfilmfiguren. Overhemden, jassen, best coole shirts, en een berg sokken voor weinig zodat je niet zo vaak je was hoeft te doen. Je krijgt hoop en bladert wat door de rekken. Hier en daar gooi je een shirt erbij in de boodschappentas. ‘Moet je dat niet even passen,’ vraagt ze, maar niemand die jou nog terug in die rij krijgt. Voor dat geld kun je ze zo ook wel meenemen. Enigszins tevreden sluit je aan in de rij voor de kassa, die nog best lekker opschiet.

Eenmaal buiten verbaas je je nog steeds over het astronomisch lage bedrag op je bonnetje en je vriendin kijkt je gelukzalig aan. ‘Dat was leuk he?’ Weifelend geef je toe dat er best leuke dingen tussen zaten voor zo weinig geld. Haar glimlach wordt breder. ‘Mooi! Dan gaan we volgende maand weer!’ Je haalt nog maar eens diep adem.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: